غروب جمعه آمد و شما هنوز غایبی
دوباره ای عزیز من! به شهر ما نیامدی
دوباره انتظار من برای جمعه ای دگر
خدا کند که گُل کنی، غنچه ی باغ احمدی
-----------------------------------------
آبان 1388 / ذی الحجه 1430
غروب جمعه آمد و شما هنوز غایبی
دوباره ای عزیز من! به شهر ما نیامدی
دوباره انتظار من برای جمعه ای دگر
خدا کند که گُل کنی، غنچه ی باغ احمدی
-----------------------------------------
آبان 1388 / ذی الحجه 1430
شعری دلم ز پس پرده خوانده است
این ماجرا به دلم غم نشانده است
دارم برای سینه زدن آماده می شوم
یک اربعین به عزای تو مانده است
----------------------------------------------
آبان 1388 / ذیقعده 1430
بی غم عشق تو آقا به خدا میمیرم
تا ابد در کنج هیئت در غل و زنجیرم
« بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری
من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم »
-----------------------------------------------
آذر 1388 / محرم 1430
تا این نفس زبان کشد از وجود من
از آن توست همه بود و نبود من
باور نمی کنم که بمانم بدون تو
نام تو و کربلاست ذکر سجود من
-------------------------------
1388
اینجا رضایت آقا رضای ماست
اینجا بهای محبت بهای ماست
از برکت و عنایت و لطف و کرامتش
اینجا غذای حضرت آقا غذای ماست
-------------------------------------------
مرداد 1388 / شعبان 1430 - مشهد مقدس
با گناهانی که هر دم کرده ام
جانتان را بارها آزرده ام
وای از آن روزی که رسوایم کنی
آبرویم می رود، شرمنده ام
--------------------------------
خرداد 1388 / جمادی الثانی 1429
بر دلم جز عشق تو آقای من راهی ندارد
سینه ام از غصه ات می سوزد و آهی ندارد
گریه ام جاری برای این فراق چند ساله
این گدایت مثل حیدر بهر خود چاهی ندارد
-----------------------------------------------------
1388
ماجرای کربلا تکرار گشته یاحسین!
بار دیگر دیده ها خون بار گشته یاحسین!
آتش و خون غزه را در چنگ ماتم برده است
قلب ما آماده ی پیکار گشته یاحسین!
--------------------------------------------------
در ماجرای جنگ 22 روزه غزه - 1388
عشق و رؤیا و خیال، حاصلش رنجیدن است
عشق را لازمه دل، از جهان برچیدن است
شد فدا بهر نماز، بای بسم الله عشق 1
عشق حق هم بی نماز، دور خود چرخیدن است 2
-----------------------------------------------------------
1- منظور حضرت أباعبدالله الحسین (ع) است.
2- 1388
تو را چه سود ز تمسخر که حاصلش قهر است
که این صفت بی صفتی حاصل این دهر است
اگر تو اهل زمینی بگو و بخند ز تمسخر
وگرنه آسمان را نه سرای هر بد بهر است 1و2
--------------------------------------------------
1- شاید این شعر وزن صحیحی نداشته باشد...
2- آذر 1387