کانال تلگرامی "شاعرانه" راه اندازی شد

بعد از التفات جمعی از دوستان و عزیزان، و بررسی هایی که انجام دادم، به این نتیجه رسیدم که این کانال رو برای ارائه ی سروده های ناقابلم به عزیزانی که بنده رو میشناسن و از طریق وبلاگ، سخته براشون که مطالب حقیر رو دنبال کنن، راه اندازی کنم. امیدوارم عضو بشید و در خدمتتون باشم:

http://Telegram.me/h_rezaeian

دوستت دارم...

هدیه ی سال نو:

 

مرور می کنم این را که دوستت دارم

قسم به قصه ی لیلا که دوستت دارم

 

من از تو، از خم ابروی تو نمی رنجم

نگو برای چه، زیرا که دوستت دارم

 

چراغ سبز دلت را در این شلوغی شهر

به من نشان بده حالا که دوستت دارم

 

میل برّیدن...

ابر چشمانم دوباره شور باریدن گرفت

آه غم در سینه ام سودای نالیدن گرفت

 

با من آواره از سامان سخن گفتن چه سود

آفتابم سوی مغرب عزم تابیدن گرفت

 

عقل را در دست دل دادن چه کار جالبی ست

تازگی ها کام من طعمی ز فهمیدن گرفت

 

حبس ابد

عجیب خسته ام از عمر خویش کاری کن

در این مصاف بیا و دوباره یاری کن

 

به حال خسته ی من یک نظر کن و بنشین

به حال خسته ی من عاجزانه زاری کن

 

چقدر حبس ابد بی تو سخت می گذرد

مرا از این خود بی فایده فراری کن

 

کویر خستگی

 

 

 

تمام قصه از آن دم شروع شد، آری

که باخبر شدم از اینکه دوستم داری

 

دچار حس جنونم از آن زمانی که

نگاه گرم تو شد در وجود من کاری

 

کویر خستگی ام من، تو ابر شورانگیز

تو روزهای بهاری، همیشه می باری

 

لعنت به من

من در خیال خویش پندارم چنین بود

که یار من دردانه ای روی زمین بود

 

پندار من این بود که او بهترین است

پندار من این بود اما غیر از این بود

 

انگشتری که در پی اش بودم بسی سال

جنسش بدل بود و رکابش بی نگین بود

 

کاشکی...

پیش از این بر دل ما فاصله تأثیر نداشت

دل مان از سببی ناله ی شبگیر نداشت

 

پیش از این ثانیه ای رفتن و برگشتن عشق

از دلم تا به دلت جرأت تأخیر نداشت

 

ما دو تا روح نبودیم، دو تا جسم که هیچ

مانده ام از چه غمم روی تو تأثیر نداشت

 

غروب جدایی

به این نتیجه رسیدم که دست بردارم

از آن لبی که به شیرینی اش گرفتارم

 

به این نتیجه رسیدم که چاره ام مرگ است

چرا که دیگر از این عمر رفته بیزارم

 

میان برزخ عقل و جنون دلم گیر است

چه نفرتی ز خیال تو در دلم دارم

 

درد شیرین

من کماکان از فراقت می زنم فریادها

حال من گویاست از غم نامه ی فرهادها

 

جز تو درمان دگر این درد شیرین نیستش

فایده هرگز ندارد نسخه ها، امدادها

 

چند روزی می شود اینجا تحصن کرده ام

می رسد بوی تو از مابین این شمشادها

 

خانه ی خالی ز من

 

 

از خویش خالی جان من اما پر از توست

تا چشم من می بیند این دنیا پر از توست

 

از هر طرف، از هرجهت، از راست، از چپ

دنیای من از پست و از بالا پر از توست

 

امید را اینگونه معنا کردم امروز

این خانه ی خالی ز من فردا پر از توست